سال که نو می شود و عید می شود و من اینجا در تاریک روشن اتاق بوی باران و نسیم بهاری را استشمام می کنم می گویم که نورزو مبارک برای دوستانم یارانم و عزیزانم. نورزو امسال نه آرزوهای بزرگ به همراه دارد نه دغدغه های بزرگی که بعد از سیزده از یاد می روند امسال برای من حسی دارد که معنایش گذر از گذشته و آینده است و همین حالاست."زندگی کردن در حوضچه اکنون" و چقدر این حس خوب است امکان می دهد که صبوری کنی که طلب کنی اما چشم ندوزی با حسرت به روزهایی که خودت هم نمی دانی چرا و چگونه رفت و با خیالی واهی به فردایی که معلوم نیست می آید یا باز هم تو را می کارد. و من از اینکه تصمیم های سرسخت و لجوجم را به مدد لحظه ای روشن تغییر می دهم خوشحال می شوم شوری گرم می دود در سرم که وادارم می کند بمانم.